A ventá: cantos días tarda hoxe unha película en saír do cine

A «ventá» é o tempo que unha película pasa só en cines antes de poder verse noutro sitio. Non é unha lei: é un acordo entre quen produce e quen exhibe, e é a peza que sostén o negocio das salas. Un cine inviste en pantallas, butacas e persoal porque durante unhas semanas é o único lugar do mundo onde se pode ver esa película.

Noventa días, e logo nada

O estándar clásico era de noventa días. Aguantou desde a chegada do vídeo doméstico ata 2020, cando os cines pecharon pola pandemia e os estudios quedaron con películas rematadas e sen onde estrealas. Ese ano, Universal e a maior cadea de cines dos Estados Unidos pactaron baixar a ventá a dezasete días para boa parte do catálogo. Cando as salas reabriron, ninguén volveu aos noventa: hoxe o normal nos grandes estudios é algo así como un mes e medio, e menos aínda se a película arranca frouxa.

O cambio ten unha lóxica fría: a maior parte da taquilla faise nas tres primeiras fins de semana, así que o resto do tempo en cartel vale menos ca o ingreso que entraría por alugueiro dixital. Para o exhibidor, en cambio, esas semanas finais son as que lle permiten programar sesións baratas e encher unha tarde de martes.

Netflix, que era o inimigo do concepto

A posición histórica de Netflix foi a contraria: estrea simultánea, ou unha ventá simbólica para poder optar a premios. «Roma» (2018) estivo tres semanas; «Historia de un matrimonio» (2019), trinta días, que ata agora era a súa marca.

Por iso chama a atención o que fixo con «La bola negra», a candidata española ao Óscar: estréaa en salas dos Estados Unidos o 16 de outubro e mantena en exclusiva corenta e seis días, ata o 2 de decembro. É a ventá máis longa que deu nunca. Non é unha conversión ao cine en pantalla grande: é unha campaña. Os académicos votan mellor o que viron nunha sala, e unha película que estivo mes e medio en cartel parece —e é— outra cousa.

En España, a conta sae distinta

Aquí a mesma película chegou aos cines o 25 de setembro cunha distribuidora local, Elastica, e estará en Netflix o 2 de decembro: unhas dez semanas. A diferenza non é filosófica, é contractual. Cada país negóciase aparte, e por iso unha película pode levar un mes na casa nun sitio e seguir só en pantalla grande noutro.

O que está en xogo non é a nostalxia pola sala: é se existe un tempo no que unha película é un acontecemento compartido en vez dun título máis nunha lista. Corenta e seis días non devolven os noventa, pero son a primeira vez en anos que alguén tira da corda no outro sentido. Datos comprobados o 20 de outubro de 2026.