«Dune: Parte tres» chega en decembro, e adapta o libro que desmonta o heroe
O 18 de decembro, Denis Villeneuve pecha a triloxía con «O mesías de Dune», a novela na que Frank Herbert se dedicou a demoler o que os seus lectores celebraran. É a película grande de fin de ano e, posiblemente, a máis incómoda que se estree este Nadal.
18 dec
1969
714 M$
6
3
As triloxías adoitan rematar cunha coroación. Esta non. «O mesías de Dune», a novela de 1969 que adapta esta terceira película, arranca doce anos despois de onde acabou a anterior, con Paul Atreides xa emperador e cunha guerra santa feita no seu nome que levou por diante miles de millóns de vidas. Herbert escribiuna, basicamente, porque lle molestara que medio mundo lese «Dune» como unha epopea heroica. É a secuela como corrección de lectura.
O que hai que saber para entender a aposta
A primeira parte (2021) levou seis Óscar técnicos e resucitou unha adaptación que levaba décadas gafada. A segunda (2024) fixo máis de setecentos millóns de dólares en todo o mundo e foi, ademais, un éxito de crítica: a clase de película enorme que lle gusta a quen non adoita defender películas enormes.
Sobre ese éxito, o estudio estrea agora a parte que lle quita a razón ao público. No guión está o propio Villeneuve xunto a Brian K. Vaughan, guionista de cómic —«Y: O último home», «Saga»— que coñece ben o terreo dos finais que incomodan. Repiten Timothée Chalamet e Zendaya, e entra Robert Pattinson como Scytale, o danzarín de rostro dos Bene Tleilax: un cambiaformas que é a peza central da conspiración contra o emperador.
Por que importa máis alá da saga
Porque é unha das poucas películas de 2026 que cumpre as tres condicións que a industria di botar en falta: orzamento de estudio, autor recoñecible e salas cheas. Nun ano no que a maior parte do diñeiro grande foi a secuelas seguras, «Dune» é a excepción que demostra que aínda se pode facer cine de autor con douscentos millóns.
Villeneuve dixo en varias ocasións que entende as tres películas como un bloque pechado e que non ten intención de seguir co resto das novelas, que son moitas e cada vez máis estrañas. Se mantén a palabra, o 18 de decembro non se estrea só unha película: péchase un proxecto de sete anos.
O que convén vixiar
Dúas cousas. A primeira, o formato: as dúas anteriores rodáronse pensando na pantalla grande e a diferenza entre vela en IMAX e vela nun portátil é, aquí, case unha diferenza de obra. A segunda, o ton: se a película se atreve de verdade co libro, o público que saíu eufórico da segunda parte vai saír desta en silencio. E ese silencio sería o sinal de que a adaptación funcionou.
Datas e datos comprobados o 20 de outubro de 2026; as datas de estrea poden moverse.
Películas do artigo
Máis artigos
- Artigo · Industria Por que as películas de A24 tardan tanto en chegar (e por que algunhas non chegan)
- Artigo · Industria A ventá: cantos días tarda hoxe unha película en saír do cine
- Artigo · Premios Como funciona de verdade o Óscar á mellor película internacional
- Artigo · Dereitos O que entra en dominio público o 1 de xaneiro de 2027 (e por que en España non é o mesmo)
- Artigo · Aniversario «Rocky» cumpre cincuenta anos: a película que un actor sen traballo se negou a vender
- Artigo · Arquivo O cine que xa non existe: por que se perdeu a maior parte do cine mudo
- Artigo · Arquivo Que fai exactamente unha filmoteca (e por que restaurar non é mellorar)
- Artigo · Historia Por que España dobra: unha orde de 1941 e un matrimonio convertido en irmáns
- Artigo · Industria O que desaparece das plataformas: cando unha película deixa de existir por motivos fiscais
- Artigo · Arquivo A montaxe do director: de arranxar un destrozo a vender a mesma película dúas veces
- Artigo · Festivais San Sebastián 2026: o xurado premia unha despedida e o público vota a Gaza e a Lorca
- Artigo · Premios «La bola negra» irá aos Oscar por España: o que Los Javis levan a Hollywood e o que lles queda por gañar
- Artigo · Perfil O ano de Robert Pattinson: catro estreas, un vilán de Homero e o Batman que roda polo medio
- Artigo · Televisión Emmy 2026: Apple gaña a noite, a comedia xa non é comedia e Colbert despídese con premio