A Trip to the Moon
O primeiro gran relato de ciencia ficción do cine: a cápsula que se crava no ollo da Lúa, de Georges Méliès.
Películas de dominio público que podes ver aquí mesmo, aloxadas en Internet Archive. Cine libre, sen muros.
O primeiro gran relato de ciencia ficción do cine: a cápsula que se crava no ollo da Lúa, de Georges Méliès.
Western fundacional de Edwin S. Porter, pioneiro da montaxe narrativa e do célebre disparo á cámara.
Adaptación de Julio Verne coas primeiras grandes secuencias submarinas rodadas no cine.
O monumental fresco de D. W. Griffith: catro épocas entrelazadas sobre a intolerancia humana.
Melodrama íntimo de Griffith, dunha delicadeza visual que anticipa o cine de cámara.
Manifesto do expresionismo alemán: decorados deformes e sombras pintadas para un pesadelo sen centro.
Douglas Fairbanks funda o cine de capa e espada co seu Zorro acrobático e burlón.
Ensaio-documental sobre a bruxería de Benjamin Christensen, entre o tratado e a alucinación.
A sinfonía do horror de Murnau: o conde Orlok e a súa sombra seguen sendo a imaxe do vampiro no cine.
Buster Keaton métese literalmente dentro da pantalla: unha das cumes do cine cómico e metacinematográfico.
A montaxe de atraccións de Eisenstein e a escena da escalinata de Odesa, lección viva de cine.
Os dinosauros animados de Willis O'Brien, antecedente directo de King Kong.
Lon Chaney e o seu rostro descuberto: o terror gótico de Hollywood en estado puro.
A primeira longametraxe de zombis, con Bela Lugosi como amo dun enxeño azucreiro de mortos viventes.
A screwball comedy á súa máxima velocidade: Hawks e un duelo de diálogos solapados sen respiro.
Cine negro de serie B levado ao mito: fatalismo, estrada e un destino que se pecha como unha trampa.
Fritz Lang e Edward G. Robinson nun negro amargo sobre o desexo, a pintura e a condena.
Orson Welles dirixe e protagoniza a caza dun criminal nazi oculto nunha vila de Connecticut.
Negro semidocumental de fotografía deslumbrante (John Alton) que inspirou a serie Dragnet.
Un home envelenado investiga o seu propio asasinato antes de morrer: o negro como conta atrás.
Ida Lupino, única muller que dirixiu un cine negro clásico de estudo: tensión seca en pleno deserto.
A comedia de terror que Corman rodou en dous días: unha planta carnívora con apetito e sentido do humor.
Pesadelo independente de atmosfera hipnótica que influíu en todo o cine de terror posterior.
Gótico de Corman con Boris Karloff e un xovencísimo Jack Nicholson nun castelo de brétemas.